Aslında her şey..
3 Eylül 2013 Salı
tufak efek zöscükler
İnsan yaşadıklarıyla belirlidir işte hayat da bizi sağlamlaştırmak için tıpkı bi demirci ustası gibi itinayla şekil verirmişcesine dövüyor adeta.bazen hayattan bıkmamak için deli mi olmak gerekir yoksa akıllı mı diye düşünmüyor değilim ancak bir gerçek var ki hepimiz çektiğimiz acılardan bir mozoşist gibi haz duyuyor ve yokluğunda eksikliğini hissediyoruz.
2 Temmuz 2013 Salı
15 Şubat 2013 Cuma
Hissetmek!
Bedellerini ödemekle bitiremediğim hatalarım var benim sol camı kırık gözlüğümden baktığımda adeta ardını gösteren yalanlarımla yaşamanın ne olduğunu kavrama çabası içine girmiş hayal laboratuvarımın içinde farklı bnlerce denekten uzak tek kobayla nefes almayı başarabilmenin mümkün olup olmadığını inceliyorum.
Belki de bu yüzden böyleyim, evet evet belki de.. yalnızlık limanlarımdan kurtulamayışımın en eski sebebi olmalı.. Yoksa.. yoksa ne olabilir ki ? sonsuzluğun hasreti beni tüketmeden farkında olmalıyım ölümsüzlük iksirinin(!)
Mais la pluie sera Alaimisema!
Buenas noches!
Belki de bu yüzden böyleyim, evet evet belki de.. yalnızlık limanlarımdan kurtulamayışımın en eski sebebi olmalı.. Yoksa.. yoksa ne olabilir ki ? sonsuzluğun hasreti beni tüketmeden farkında olmalıyım ölümsüzlük iksirinin(!)
Mais la pluie sera Alaimisema!
Buenas noches!
18 Nisan 2012 Çarşamba
Öyle bir zamanda gel ki..
Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın.
Ellerimde koparmaya çaıştığım zincirlerden kalma yara izleri
Yeni yeni iyileşmeye yüz tutmuş olsun.
Gözlerimde öyle bir karanlık olsun ki, gören kör oldum sansın.
Yanaklarım kurumuş olsun göz yaşlarımdan, dudaklarımsa çatlak çatlak.
Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın.
Belki bin tane aşktan geçmiş olayım ve hiçbiri olmasın gözümde.
Hiçbiri tamamlayamamış olsun cümlelerimi,
Hiç biri bağlayamamış olsun geceyi sabaha.
Hiçbirinin gülüşünün her anı senin kadar aklıma işlenmemiş olsun.
Hiçbirinin hayali en güzel haliyle barınamamış olsun beynimde.
Hiçbirinin izi kalmamış olsun bedenimde.
Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın.
Sessizce ağladığım anları kimse çığlık çığlığa hıçkırıklara dönüştürememiş olsun.
Ellerim kimsenin üzerinde eriyip gitmemiş olsun, gezinse bile.
Dudaklarım senin adını söylerkenki gibi kıvrılmamış olsun hiç bi ad'a yeterince.
Yerine koymaya çalıştığım her beden yok olup gitmiş olsun kumlar aktıkça tane tane.
Unuttuğumu sandığım, vazgeçtiğimi sandığım,
Sevmediğimi sandığım öyle bir zamanda gel ki
Yerçekimine karşı koysun damarlarımda beni yaşatan her zerre.
Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın...
Orhan Veli
Ellerimde koparmaya çaıştığım zincirlerden kalma yara izleri
Yeni yeni iyileşmeye yüz tutmuş olsun.
Gözlerimde öyle bir karanlık olsun ki, gören kör oldum sansın.
Yanaklarım kurumuş olsun göz yaşlarımdan, dudaklarımsa çatlak çatlak.
Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın.
Belki bin tane aşktan geçmiş olayım ve hiçbiri olmasın gözümde.
Hiçbiri tamamlayamamış olsun cümlelerimi,
Hiç biri bağlayamamış olsun geceyi sabaha.
Hiçbirinin gülüşünün her anı senin kadar aklıma işlenmemiş olsun.
Hiçbirinin hayali en güzel haliyle barınamamış olsun beynimde.
Hiçbirinin izi kalmamış olsun bedenimde.
Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın.
Sessizce ağladığım anları kimse çığlık çığlığa hıçkırıklara dönüştürememiş olsun.
Ellerim kimsenin üzerinde eriyip gitmemiş olsun, gezinse bile.
Dudaklarım senin adını söylerkenki gibi kıvrılmamış olsun hiç bi ad'a yeterince.
Yerine koymaya çalıştığım her beden yok olup gitmiş olsun kumlar aktıkça tane tane.
Unuttuğumu sandığım, vazgeçtiğimi sandığım,
Sevmediğimi sandığım öyle bir zamanda gel ki
Yerçekimine karşı koysun damarlarımda beni yaşatan her zerre.
Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın...
Orhan Veli
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)